اصولا هر کشور در حال توسعه اي که افزایش و بهبود ظرفیت صنعتی را در راس برنامه هاي بلند مدت خود قرار داده باشد ، بزودي در مییابد که استاندارد کردن مشخصه ها و اندازه گیري و کنترل کیفیت محصولات یکی از اجزاي اصلی برنامه هاي توسعه آن کشور میباشد . در بسیاري از این کشورها معمولا محصولات تولید شده جهت مصرف داخلی حتی با کیفیت پایین نیز به فروش رسانده میشود ، زیرا اینگونه کشورها داراي بازار رقابت ضعیف هستند یا اصلا فاقد آن میباشند . در چنین شرایطی بحث کیفیت صرفا به صورت شعار مطرح شده و از جایگاه واقعی خود برخوردار نمیباشد . اما در صورت توجه به این واقعیت که رشد و شکوفایی اقتصادي هر کشوري مرهون توسعه صادرات آن کشور میباشد آنگاه صادر کننده به سادگی به اهمیت کاهش هزینه هاي تولیدي جهت رقابت در بازارهاي منطقه اي یا جهانی پی میبرد . مسلما هیچگونه تردیدي در اذهان یک ملت و به ویژه تولید کنندگان در مطلوب بودن کاهش هزینه ها وجود ندارد . ولی ممکن است در نظر برخی از آنان این واقعیت که بهبود کیفیت باعث کاهش هزینه ها و نه افزایش آن می شود مورد تردید باشد . در این صورت باید توجه داشت اگر محصولی نتواند وظیفه خود را انجام دهد ، عمر کافی نداشته باشد ،  یا از ظاهر مناسبی برخوردار نباشد نه تنها بازارهاي منطقه اي یا جهانی بلکه رضایت مشتریان داخلی خود را از دست خواهد داد . بنابراین مفهوم گسترده کیفیت را رضایت و خواست مصرف کننده تعیین میکند . در صنایعی که توجه کمی به کنترل کیفیت می شود ، اولین تاکید در این مورد تمرکز دقیق بر روي برنامه ریزي بازرسی ، روش هایی براي علامت گذاري و هزینه یابی اقلام رد شده ، سیستم مورد نیاز جهت بازیابی محصولات معیوب و ... میباشد . در کارخانه جاتی که قبلا وظایف بازرسی تعریف و به مورد اجرا در آمده است ، اولین مرحله بنیان وظایف پیشگیري می باشد که شامل مطالعه اقتصادي وضعیت ، مشکلات هماهنگی ، فرهنگ کیفیتی ، تحلیل سوابق و استفاده از برخی ابزارهاي آماري ساده میشود .

دانلود مقاله: