در چند دهه اخیر شاهد انقلاب عظیمی در علوم طبیعی بوده ایم. این انقلاب در شیوه درک و تبیین پدیده ها به وسیله ی اندیشمندانی صورت گرفته است که در سالیان گذشته تبیین های خود را در قالب های منظم و مشخص ارائه می دادند. جهان را مجموعه ای از سیستم ها تصور می کردند که مطابق با قوانین جبری طبیعت به طریقی مشخص و قابل پیش بینی در حرکت است. از این رو معتقد بودند معلول ها به صورت خطی برآیند علل خاصی هستند. اکنون آنها بیر نقش خلاقانه بی نظمی و آشوب تاکید کرده و جهان را مجموعه ای از سیستم هایی می دانند که به شیوه هایی خود سازمان ده عمل می نمایند و پیامد های این شیوه زندگی وجود حاات غیر قابل پیش بینی و تصادفی است. اما در این شرایط قوانین جبری طبیعی کماکان حاکمیت دارند و پی برده شده که سیستم ها به شیوه ای دورانی عمل می کنند که در آن بی نظمی منجر به نظم و نظم منجر به بی نظمی می شود. امروزه دیگر تصور ساده از نحوه فعالیت جهان جای خود را به تصوری پیچیده و پارادوکس گونه داده است. این علم جدید تئوری پیچیدگی نامیده می شود و جنبه ای از این علم که توجه همگان را به خود جلب کرده است تئوری آشوب یا نظم در بی نظمی نامیده می شود.

دانلود مقاله: http://www.divshare.com/download/8459572-015