دانشجویان صنایع دانشگاه صنعتی مازندران

ارگونومی یا همان مهندسی فاکتورهاي انسانی، علمی ترکیبی است که سعی دارد ابزارها، دستگاه ها، محیط کار ومشاغل را با توجه به توانایی هایی جسمی – فکري و محدودیت ها و علائق انسانها، طراحی نماید. این علم با هدف افزایش بهره وري، با عنایت بر سلامتی، ایمنی و رفاه انسان در محیط، شکل گرفته است. همچنین این علم در تلاش است بجاي متناسب سازي انسان با محیط، محیط را با انسان متناسب سازد. در این راستا، سازمان بین المللی کار ، واژة ارگونومی را به معناي متناسب کردن کار و شغل براي انسان تعریف کرده است. این علم براي طراحی و ساخت ابزار و سیستم هاي تولیدي از ساده تا پیچیده و بغرنج، حل مشکلات مربوط به تکنولوژي نوین، و حتی ابزار و وسائل زندگی روزمره، کاربرد دارد. امروزه، از طراحی یک ابزار ساده نظیر انبردستی ساده ( از نظر نوع جنس، مصالح بکار رفته، اندازة دسته، نوع و ترکیب پلاستیکی دسته آن و … ) و یا یک خودکار ( از نظر قطر، اندازه، رنگ و … ) گرفته تا طراحی یک سیستم تولیدي کامل، از ارگونومی استفاده میشود. عمدتا زمینه هایی که ارگونومی در آنها مطالعه و اقدام میکند، عبارتند از : طراحی ابزار، وسائل، ماشین ها و تاسیسات به طرز صحیح و مطلوب، طراحی روش انجام کار با توجه به بهترین نحوه اجراء و متناسب با سیستم عضلانی و ساختمان فیزیکی بدن انسان و با هماهنگی روانی میان افراد و محیط کار و ابزار کار، وضعیت صحیح قرار گرفتن بدن و حرکات انسان حین انجام کار، شرایط فیزیکی مناسب در محیط کار ( با توجه به عواملی از قبیل : دما ، رطوبت ، جریان هوا ، ارتعاشات ، سر و صدا ، نور و روشنایی ، گرد و غبار ، تشعشعات و آلودگی هاي -مختلف ).